പാരിസ് ദിനങ്ങൾ

21 ഡിസംബർ 2016

        ഐഫൽ ടവർ ! മോനാലിസ ചിത്രം! പാരീസിനെ കുറച്ച് ആകെ അറിയാവുന്ന രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ ഇതൊക്കെയായിരുന്നു. ഈ കാഴ്ച്ചകൾ നേരിട്ടുകാണാൻ പോകുന്ന ആവശത്തിലായിരുന്നു ഞാൻ😬
അങ്ങനെ രാത്രീ 8 മണിയോടെ ചാള്സ് ഡി ഗല്ലി (charles de gaulle)
എയർപോർട്ട്ൽ ഫ്ലൈറ്റ് ലാൻഡ് ചെയ്തു. 8.30 ആയപ്പോഴേക്കും പാസ്പോർട്ട് ചെക്കിങ് കഴിഞ്ഞു ലഗ്ഗേജുമായി പുറത്ത് ഇറങ്ങി.

              നേരെ കസ്റ്റമർ സർവിസ് എരിയായിലേക്കായിരുന്നു ഞാൻ ചെന്നത്. എന്റെ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് എങ്ങനെ ആണ് പോകേണ്ടതെന്ന് അന്വേഷിച്ചു. എയർപോർട്ട് ബസ്സിലും പിന്നെ ട്രെയിനിലും പോകാം എന്നവർ പറഞ്ഞു തന്നു.ഒരു മണിക്കൂർ യാത്ര ആണ് ഹോസ്റ്റലിലേക്ക്, അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ മനസിലാകുന്നെങ്കിലും എപ്പോഴും മനസിലാകുന്നത് പോലെ അവിടെ എത്തിപ്പെടുന്നതിനെ കുറിച്ചൊന്നും കത്തുന്നില്ലായിരുന്നു. യാത്രയുടെ ക്ഷീണം കൊണ്ടാകാം ഒരു ബ്ലാങ്ക് ആയ അവസ്ഥയായിരുന്നു എനിക്ക് . ഐഡിയാസ് ഒക്കെ പെട്ടെന്ന് വരുന്ന എന്റെ തലയിൽ അപ്പോഴൊന്നും തെളിയുന്നുമില്ല. എന്തായാലും അവര് തന്ന പാരീസ് മാപ്പും ആയി ഞാൻ എയർപോർട്ടിന്‌ അകത്തുള്ള റെയിൽവേ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലേക്ക് നടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

                  നടക്കുമ്പോൾ ഇഷ്ടംപോലെ ടാക്സി ഡ്രൈവേഴ്‌സ് വിളിക്കുന്നുണ്ട്. എന്റെ മനസ്സിൽ ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമയായ "taken" കണ്ട ഓർമകൾ ആദ്യം മുതലേ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒരു ടാക്സിയിലോ ഒരു ഫ്രീ ലിഫ്റ്റോ കിട്ടിയാൽ ഒന്നും കയറില്ല എന്ന് തീർത്തും തീരുമാനിച്ചിട്ട് ആയിരുന്നു എന്റെ യൂറോപ്പ് യാത്ര തുടങ്ങിയത് തന്നെ.(നമ്മൾ എപ്പോഴും ഒരു യാത്രയിൽ നമ്മുടെ സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പിച്ചു വേണം മുന്നോട്ട് പോകാൻ എന്ന് ഓർമ്മപെടുത്താൻ ആണ് ഇത് ഞാൻ ഇവിടെ പറഞ്ഞത്).

                 എന്തായാലും ടാക്സിക്കാരെയും പിന്നിട്ട് ഞാൻ നടന്നു.പ്ലാറ്റ്ഫോം കണ്ടുപിടിക്കാൻ എനിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.അപ്പോഴാണ് പ്രാഗിൽ കണ്ടുമുട്ടിയത് പോലെ അടുത്ത മാലാഖ എന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപെടുന്നത്. ആരെയോ എയർപോർട്ടിൽ യാത്രയാക്കാൻ വന്ന ഒരു ഹൈദ്രാബാദ്കാരി. പേര് ലക്ഷ്മി ആലേഖ്യാ.അവൾ പാരിസിൽ പഠിക്കുകയാണ്‌. ഞാൻ എനിക്കുപോകേണ്ട സ്ഥലത്തെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചു.
അവൾ എനിക്കു ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് പോകാൻ ഉള്ള ട്രെയിൻ മനസിലാക്കി തന്നത് കൂടാതെ , ഒരു ട്രെയിൻ മാറി കയറുകയും വേണം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞുതന്നു. ആദ്യത്തെ 45 മിനിറ്റു യാത്രയിൽ അവൾ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. വലിയ കരുതലോടെ പെരുമാറിയ ലക്ഷ്മി പെട്ടെന്നുതന്നെ എന്നെ ഫേസ്ബുക് ഫ്രണ്ട് ആക്കി. എത്തിയാൽ ഉടൻ മെസ്സേജ് ചെയ്യണം എന്നോക്ക പറഞ്ഞു. എനിക്കു ഇറങ്ങേണ്ട സ്റ്റേഷൻ ആയ ' ഗാരെ ദു നോർദ് ' ഇൽ അവളോട് ബൈ ബൈ പറഞ്ഞു ഞാൻ ഇറങ്ങി.

പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എല്ലാം
'Underground' ഇൽ ആയിരുന്നു . ഞാൻ ഇറങ്ങി അടുത്ത പ്ലാറ്റ്ഫോമിലേക്ക് നടന്നു . വെറുതേ ഒരു സംശയം പോലെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആളിനോട് ഈ വഴി തന്നെ ആണോ അടുത്ത പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ പോകുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചു, കേട്ട ഉടനെ തന്നെ എന്റെ പിറകെ വന്നാൽ മതി എന്നും പറഞ്ഞു അയാൾ പടികൾ കയറാൻ തുടങ്ങി. എന്റെ 16 കിലോ ലഗ്ഗേജുമായി ഞാനും വലിഞ്ഞു കയറി.അതുകണ്ട് അദ്ദേഹം ഓടിവന്ന് സാഹായിച്ചില്ല എന്നു മാത്രമല്ല പകുതി ദൂരം എത്തി ഞാൻ മുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം മാഞ്ഞുപോയിരുന്നു 😆. ഈ ആമയെ പോലെ വരുന്ന എനിക്കു വേണ്ടി കാത്തുനിൽകാതെ ആ ദുഷ്ടൻ കടന്നു കളഞ്ഞു 😆😆എന്തായാലും ഞാൻ നിരങ്ങി മുകളിൽ എത്തി. അപ്പോഴാണ് ആ കാഴ്ച്ച കണ്ട് ഞാൻ ഞെട്ടിയത്. അവിടെ ദാ ഒരു 'എസ്കലെട്ടർ'. ആ മനുഷ്യനോട് ഞാൻ അറിയാവുന്ന ഭാഷയിൽ ചോദിച്ചതാണ് എസ്കലെട്ടർ ഉണ്ടോ എന്ന് .ഇല്ല എന്ന ഒറ്റ ഉത്തരത്തിലാണ് ഈ സാഹസികത മുഴുവൻ കാണിച്ചത്. എന്തായാലും യാത്രയിൽ
മാലാഖമാരെ മാത്രം അല്ല ചെകുത്താന്മാരെയും കാണും എന്നുള്ള പാഠം പഠിച്ചു.😬
ഞാൻ ചമ്മിയത് ആരും കാണാത്ത ആശ്വാസത്തിൽ ഞാൻ നടന്നു 😂😂 .അങ്ങനെ അടുത്ത പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ ചെന്നു ട്രെയിൻ പിടിച്ചു
5 മിനിറ്റിൽ " ഗാരെ ഹോസ്‌മാൻ സെയിന്റ് ലസാരെ" എന്ന സ്റ്റോപ്പിൽ ഇറങ്ങി.

                😬😬. ഞാൻ underground ഇൽ നിന്നും എത്ര നില മുകളിലോട്ടും വലത്തോട്ടും ഇടത്തോട്ടും ഒക്കെ നടന്നിട്ട് exit ഡോർ എന്റെ കണ്ണിൽ പെടുന്നതെ ഇല്ലായിരുന്നു .ആരുടെ ഒക്കെയോ സഹായത്തോടെ ഞാൻ exit കണ്ടുപിടിച്ചു അവിടെ ചെന്നു. അപ്പൊ ദാ ഡോർ തുറക്കാൻ ഉള്ള എന്റെ ടിക്കറ്റ് പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല.അവസാനം ഫ്രഞ്ച് മാത്രം അറിയാവുന്ന അവരോട് ഞാൻ ഇംഗ്ലിഷിൽ ടിക്കറ്റിന്റെ പ്രശ്നം പറഞ്ഞു . എന്തായാലും ഞാൻ കാര്യം പറഞ്ഞും മടുത്തു , അവർ കേട്ടും മടുത്തതുകൊണ്ടായിരിക്കണം വേറെ ഒരു exit ഡോർ അവര് വന്നു തുറന്നു തന്നു✌.

വലിയ ഒരു റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ ആയിരുന്നു. വർഷങ്ങൾ പഴക്കം തോന്നിക്കുന്ന ഈ സ്റ്റേഷനും പ്ലാറ്റ്ഫോമും ഒന്നും എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എന്നു മാത്രമല്ല underground പ്ലാറ്റ്‌ഫോം ഒക്കെ ആദ്യം ആയി കാണുന്നത് കൊണ്ട് സിനിമയിൽ ഒക്കെ കാണുന്നത് പോലെ നിഘൂടതയും തോന്നി 

അങ്ങനെ പുറത്തിറങ്ങിയ ആശ്വാസത്തിൽ എന്റെ ഫോൺ നോക്കിയപ്പോ ലക്ഷ്മി ഓണ് ചെയ്ത് തന്നിരുന്ന ലൊക്കേഷൻ കാണാൻ ഇല്ല. പുറത്ത് ഇറങ്ങി നിൽക്കാം എന്നു കരുതി നോക്കിയപ്പോൾ നല്ല മഴ പെയ്യുന്നു. മഴ പെയ്തത് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു ട്വിസ്റ്റ് ആയിരുന്നു.ഇനി ആരോടെങ്കിലും ഇന്റർനെറ്റ് ചോതിക്കണം അതായിരുന്നു എന്റെ അടുത്ത ടാസ്‌ക്.

                  ഇവിടുന്നു 10 മിനിട്ട് നടക്കേണ്ട ദൂരമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു ഞാൻ ബുക്ക്‌ ചെയ്തിരുന്ന ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് എന്ന് എനിക്ക്‌ അറിയാം. അതുകൊണ്ട് ടെൻഷൻ തോന്നിയില്ല പക്ഷെ ഒരു തരം ബ്ലാങ്ക് അവസ്ഥ വീണ്ടും വന്നു.
പക്ഷെ ലൊക്കേഷൻ കിട്ടാതെ പോകാൻ ഒരു വഴിയും ഇല്ല. ആരോടൊക്കെയോ ചോദിച്ചു, പറഞ്ഞു തരാൻ ആർക്കും പറ്റുന്നില്ല.ഞാൻ കണ്ട പാരീസ്
ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയ്ക്ക് നല്ല ക്ഷാമം ഉള്ള സ്ഥലമായിരുന്നു . അങ്ങനെ വിഷമിച്ചു നിന്നപ്പോഴാണ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് നല്ല ഉയരം ഒക്കെയുള്ള ,വൈറ്റ് മിനി സ്കർട്ടും, ഷർട്ടും, ഓവർ കോട്ടും ഒക്കെ ധരിച്ച സുന്ദരിയായ ഒരു സ്ത്രീ കയറി വരുന്നത് കാണുന്നത്. നല്ല ചിരിയോടെ നടന്നു വരുന്ന അവരോട് പെട്ടെന്ന് എനിക്കു കാര്യം അന്വേഷിക്കാൻ തോന്നി. ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മായാതെ നിൽക്കുന്ന എന്റെ അടുത്ത മാലാഖ ആയിരുന്നു അത്.എങ്ങോട്ടോ പോകാനായാണ് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് അവർ എത്തിയത് .
            എന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയത്പോലെ പെട്ടെന്ന് എന്റെ ഫോണിൽ നെറ്റ് കണക്ട് ചെയ്യുകയും ലൊക്കേഷൻ നോക്കി കുറെ തവണ ഇമ്പോസ്സിഷൻ തന്നത് പോലെ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് നടക്കേണ്ട വഴി മനസിലാക്കി പറഞ്ഞു തരികയും ചെയ്തു.ഫുൾ എനർജി, പോസ്റ്റിറ്റിവിറ്റി ,കോണ്ഫിഡൻസ് ഇതൊക്കെയായിരുന്നു അവരിൽ ഞാൻ കണ്ടത് . ഇനിയും എന്തെങ്കിലും സഹായം നിനക്കു വേണോ , എന്നൊക്കെ എന്നോട് ചോദിച്ചു .നല്ല സന്തോഷമായി പാരീസ് കണ്ടിട്ടുവേണം തിരിച്ചുപോകാൻ എന്നൊക്കെ ആശംസിച്ചിട്ട് അവരും എന്നെ കടന്നു പോയി. ആപ്പോൾ ആ അപരിചിതയിൽ നിന്നും എനിക്കുകിട്ടിയ എനർജി വളരെ വലുതായിരുന്നു.

            പിന്നീട് മഴ മാറാൻ ഒന്നും ഞാൻ നിന്നില്ല. കിട്ടിയ ലൊക്കേഷനും ആയി പാരീസ് നഗരത്തിലൂടെ എന്റെ ഭാരമേറിയ ലഗ്ഗേജുമായി ഞാൻ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് ഓടി 😂.ഇടക്ക്‌ ഒരു വലിയ പള്ളി കണ്ടു. നാളെ ഇതെല്ലാം വിശദമായി കാണാമല്ലോ എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചായിരുന്നു ഓട്ടം.ആ പള്ളി ആയിരുന്നു എന്റെ ലാൻഡ് മാർക് കാരണം അതൊരു ജംഗ്ഷന്റെ നടുക്കായാണ് നിന്നിരുന്നത്. അവിടുന്ന് ഒരു റോഡ് കടന്ന് ഒരു സ്ട്രീറ്റിൽ എത്തി. "Your destination is not on the left" എന്നു പറഞ്ഞ ഇടത്ത് ചെന്നുനിന്നു.

ചെറിയ ഒരു ബോർഡ് ആണ് വച്ചിരുന്നത് അതും വാതിലിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലായി. അതെങ്ങനെ ആ രാത്രിയിൽ ഞാൻ വായിച്ചെടുത്തെന്നുള്ളത് ഇപ്പോഴും എനിക്കറിയില്ല. ഒരു കുഞ്ഞൻ ബെൽ ഭിത്തിയിലായി ഞാൻ കണ്ടു . ആ ബെൽ അടിച്ചപ്പോൾ 5 സെക്കന്റ് കഴിഞ്ഞ് ക്ലിക്ക് എന്നൊരു ശബ്ദം കേട്ടു. ഡോർ ലോക്ക് എടുത്തതിന്റെ ആണെന്ന് എനിക്കു മനസ്സിലായി. സിനിമയിൽ ഒക്കെ കാണുന്നത് പോലെ നല്ല ഭാരം ഉണ്ടായിരുന്ന ആ ഡോർ ഞാൻ തള്ളി തുറന്ന് ലഗ്ഗേജുമായി അകത്തേക്ക് കയറി. നല്ല ലൈറ്റുകൾ തെളിയിച്ചിരുന്ന വിശാലമായ ഹാൾ ആയിരുന്നു കയറി പോകുമ്പോൾ, കുറെ വാതിലുകൾ, അരികിലായി ഇരിക്കാനുള്ള
കസേരകൾ, നടുക്കായി ഒരു റീസെപ്ഷൻ ഏരിയയും ഒക്കെയായി ഒരു വലിയ കൊട്ടാരം പോലെ ഒരിടം,അവിടെ 60 വയസ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു അങ്കിൾ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ എന്റെ ബുക്കിങ് അദ്ദേഹത്തോട് കാണിച്ചു. അദ്ദേഹം വന്നു മുറിയും, കിച്ചണും ഒക്കെ കാണിച്ചു തന്നു. അങ്ങനെ 8 മണിക്ക് പാരീസിൽ എത്തിയ ഞാൻ രാത്രീ 11.30 ആയപ്പോൾ ഹോസ്റ്റൽ എത്തി. ഒന്നു ഫ്രഷ് അയി വന്ന് , സേഫ് അയി റൂമിൽ എത്തിയ വിവരം ഇന്ന് പരിചയപ്പെട്ട ലക്ഷ്മിയോട് ഫേസ്ബുക്കിൽ മെസ്സേജ് ചെയ്തു പറഞ്ഞു.പിന്നീട് വീട്ടിലും
വിളിച്ച്‌ ഇന്നത്തെ വിശേഷങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു. ഇത്രെയും ദിവസത്തെ യാത്രയിൽ ഏറ്റവും ദൈർഘ്യം ഏറിയ ദിവസം ഇതായിരുന്നു. ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ കോണ്ഫ്യൂഷൻ അടിച്ചപോയ പാരീസ് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ ഞാൻ ഇനി കാലുകുത്തില്ല എന്നൊക്കെയുള്ള ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്ത് കിടന്നുറങ്ങി 😀😀😂.

*****
(പാരിസിൽ പരിചയപ്പെട്ട ലക്ഷമി ഇപ്പോൾ എന്റെ നല്ല കൂടികാരിയും, അവളെ പിന്നീട് 2018 ഇൽ ചെന്നൈയിൽ പോയി കാണുകയും ചെയ്തിരുന്നു 😊 )
*****

22 ഡിസംബർ 2016

               ഐഫെൽ ടവർ എന്ന ആവേശത്തിലാണ് ഉണർന്നു വന്നത്.എന്തായാലും ഇന്നലത്തെ മഴയും ഇത്രയും ദിവസത്തെ യാത്രയും ഒറ്റകെട്ടായി നിന്ന് പനി എന്നുപറയുന്ന ഒരു പണി തന്നിരിക്കുന്നു 😕😷. ഇതല്ല ഇതിനപ്പുറം ചാടി കടന്നവനാണി
ഞാൻ ✌എന്ന ഭാവത്തിൽ എണീറ്റു 😂.പനി പിടിച്ചിരുന്നാൽ ഒന്നും ശെരിയാകില്ല.പെട്ടെന്നുതന്നെ ഫ്രഷ് ആയി ഗൂഗിൾ പറഞ്ഞു തന്ന കെ ഫ്‌ സിയിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചിറങ്ങി. കാരണം ഇന്നലത്തെ തിരക്കിലും യാത്രയിലും ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ മറന്നിരുന്നു.

പുറത്ത് ഇറങ്ങി നടത്തം തുടങ്ങി.
ഇതുവരെയും സന്ദർശിച്ച സ്ഥലങ്ങളേ വച്ചു നോക്കിയാൽ ഇവിടെ തണുപ്പ് കുറവായിരുന്നു. നടക്കാൻ നല്ല രസം തോന്നിക്കുന്ന കാലാവസ്ഥ.
സ്ട്രീറ്റുകൾ ആയി തിരിഞ്ഞു പോകുന്ന വഴികളായിരുന്നു നടന്നുപോകുമ്പോൾ കണ്ടത്.
ഇവിടെയും പഴയകാല കെട്ടിടങ്ങൾ ആയിരുന്നു ഇരുവശത്തും കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്. ഇപ്പോഴത്തെ ഇന്റർലോക്കിങ് പോലെയുള്ള മാതൃകയിൽ കരിങ്കല്ലുകൾ വെട്ടി വൃത്തിയായി പാകിയ റോഡ് ആയിരുന്നു സ്ട്രീട്ടുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്.

അങ്ങനെ നടന്നുനടന്ന് ചെന്നപ്പോൾ ഒരു ഹലാൽ തുർക്കിഷ് ഹോട്ടൽ കാണാൻ ഇടയായി. കരുതുയിരുന്നയിടത്ത്‌ പോകാതെ തന്നെ ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് കിട്ടി ✌. ശേഷം ഹോസ്റ്റലിൽ തിരിച്ചെത്തി കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന മരുന്നൊക്കെ കഴിച്ച് കുറച്ചുനേരം റെസ്റ്റ് എടുത്ത ശേഷം, ആരോഗ്യം ഒക്കെ വീണ്ടെടുത്ത് 11 മണിയോടെ ഐഫെൽ ടവർ എന്ന അത്ഭുതത്തെ കാണാനായി ഇറങ്ങി.

            അങ്ങനെ നടന്നു ഒരു റോഡ് മുറിച്ചു കടന്നപ്പോൾ തന്നെ ഇന്നലെ രാത്രീ കണ്ട പള്ളിയുടെ മുന്നിൽ എത്തി. ഗൂഗിൾ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ച് ഏതാണ് "ദി ഇംഗ്ലീസി ടെ ലാ ട്രിനിറ്റി എന്ന റോമൻ കത്തോലിക്ക്‌ ചർച്ച് . വിശാലമായ ഒരു ജംഗ്ഷനിൽ നിൽക്കുന്ന ഈ പള്ളിയുടെ മുന്നിലായി നാലു ദിശയിലായി വാഹനങ്ങൾ ഒക്കെ ഓടുന്ന വലിയ റോഡുകൾ കാണാമായിരുന്നു. ഓരോ റോഡുകളും വേർതിരിച്ചിരുന്നത് ആ റോഡുകൾക്ക് തന്നെ സമാന്തരമായി പണികഴിപ്പിച്ചിരുന്ന പുരാതന കെട്ടിടങ്ങളായിരുന്നു. വർഷങ്ങൾക്കു മുന്നേ പണികഴിപ്പിച്ച കെട്ടിടങ്ങൾ ആയത് കൊണ്ടുതന്നെ കരിങ്കൽ പാതയെ പിന്നീട് വന്ന വികസനങ്ങൾ ടാർ റോഡുകൾ ആക്കി മാറ്റി എന്നല്ലാതെ നിർമിതികൾക്കൊന്നും ഇന്നും ഒരു കോട്ടവും വന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു. 

ഞാൻ ഐഫൽ ടവറിലേക്ക്‌ പോകാനായി സബ്വെ സ്റ്റേഷൻ (subway) ലക്ഷ്യമാക്കി പള്ളിയുടെ മുന്നിലൂടെ ഉള്ള വഴിയിലൂടെ നടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ ഉന്തുവണ്ടിയിൽ പഴങ്ങൾ വിൽകുന്ന ഒരു കച്ചവടക്കാരനെ കണ്ടുമുട്ടി.അദ്ദേഹം ഒരു ബംഗ്ലാദേശ്കാരൻ ആയിരുന്നു. എന്നോട് വിശേഷങ്ങൾ ഒക്കെ തിരക്കി കുറെ നേരം സംസാരിച്ചു .
ഞാൻ വാങ്ങിയത് കൂടാതെ സമ്മാനം ആയി കുറച്ച് ഓറഞ്ചുകളും കുടുതൽ തന്ന് എന്നെ സന്തോഷമായി അദ്ദേഹം യാത്രയാക്കി. പാരീസിൽ എത്തിയപ്പോൾ മുതൽ കുറെ അപരിചിതരിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന പോസ്റ്റിറ്റിവിറ്റി കാരണം സന്തോഷത്തിൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ.

                അങ്ങനെ അവിടുന്ന് നടന്ന് സബ്‌വേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി. ദുബായിൽ മെട്രോ ഉപയോഗിക്കുന്ന ആൾ ആയത് കാരണം ഇതുവരെ ഉള്ള യാത്രയിൽ എല്ലായിടത്തും പുബ്ലിക്‌ ട്രാൻസ്പോർറ്റേഷനുമായി ഞാൻ ഒത്തുപോയിരുന്നു .പക്ഷെ പാരീസിൽ എത്തിയപ്പോൾ ടിക്കറ്റ് മിഷ്യൻ പോലും ഞാൻ പറയുന്നത് അനുസരിക്കുന്നില്ല.
അവസാനം അടുത്തുനിന്ന ഏതോ ഒരു വഴിപോക്കനോട് പറഞ്ഞ് ടിക്കറ്റ് എടുപ്പിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് പൈസയും കൊടുത്തു ടിക്കറ്റും ആയി ഞാൻ ഐഫലിലേക്ക് യാത്ര ആയി.

            സബ്വേയിൽ ലോകത്തിലെ പലയിടത്തുനിന്നും ആളുകൾ ഉള്ളതായി തോന്നി. അങ്ങിങ്ങായി ഇന്ത്യക്കാരെയും കണ്ടു . അങ്ങനെ കുറച്ച് നേരത്തെ യാത്രയിൽ ഐഫൽ ടവറിന് അടുത്തായുള്ള സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങി. സബ്‌വേ ആയത് കൊണ്ട് ഭൂമി തുരന്ന് വേണമല്ലോ പുറത്തെത്താൻ.
നേരെ വന്ന്‌ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ നല്ല കാലാവസ്ഥ. തെളിഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം.
നല്ല ഭംഗിയുള്ള നടപാതയും , റോഡുകളും ,
റോഡരികിലായി ഇലകൊഴിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മരങ്ങളും, ചെടികളും,പൂക്കളും , പിന്നെ നടക്കുന്തോറും വലിയ മരങ്ങളും നിറഞ്ഞ കാഴ്ച്ച ആയിരുന്നു എന്നെ കാത്തു നിന്നത്.

               കുറച്ചു ദൂരം നടന്നപ്പോഴേ കുറച്ചു അകലെയായി ടവറിനെ ഞാൻ കണ്ടു. കരയണോ ചിരിക്കണോ എന്നൊന്നും അറിയില്ല. നെഞ്ചിടിപ്പ് നിലച്ചു പോയ പോലെ ഒരു അവസ്ഥ😂.ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരു കണ്ടുപിടിത്തം നടത്തിയ സന്തോഷമായിരുന്നു. പിന്നെയും നടക്കണം 15 മിനിട്ടോളം. അവിടുന്ന് ആർത്തിയോടെ ഐഫലിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി ഞാൻ നടന്നു.

പാരിസിൽ എത്തിയാൽ പലതരം കച്ചവടക്കാരെ നമ്മൾ സൂക്ഷിക്കണം. പൈസ വച്ചുള്ള കുറെ കളികൾ ഒക്കെ റോഡരികിൽ കാണാമായിരുന്നു .
പറ്റിക്കപ്പെടാതെ പോകുക എന്നത് നമ്മുടെ മാത്രം ആവശ്യം ആണ് .
ഇന്ത്യക്കാരും, ആഫ്രിക്കകാരും, ബംഗ്ലാദേശികളും, പാകിസ്താനികളും അങ്ങനെ പലയിടത്തുനിന്നുമുള്ള ആളുകളാണ് പാരിസിൽ ഇങ്ങനെ ചെറിയ ബിസിനസ് നടത്തി ജീവിക്കുന്നത് .നടക്കുന്ന വഴിയിൽ തന്നെ ഒരു സോവനേർ കച്ചവടക്കാരൻ 4 കുഞ്ഞൻ ഐഫെൽ ടവറിനെ എന്റെ തലയിൽ വച്ചെല്പിച്ചു പറ്റിച്ചു 😬😬 പിന്നീട് വേറെ കടയിൽ ചെന്നപ്പോൾ ആ സാധനം നല്ല ലാഭത്തിൽ ഞാൻ തന്നെ കണ്ടു 😁.പാരീസിൽ മോഷണം സൂക്ഷിക്കണം എന്ന്‌ വായിച്ചത് കൊണ്ട് അത് ഞാൻ ഇടക്ക് ഓർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഓറഞ്ചും, ഐഫെൽ ടവറും, ഹൻഡ്ബാഗും ഒക്കെ ആയിട്ടായിരുന്നു എന്റെ നടപ്പ്.അടുത്തടുത്ത് എത്തുന്തോറും ടവർ വളർന്നു വലുതായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എവിടെയും യാത്രക്കാരുടെയും, പലതരം കച്ചവടക്കാരുടേയും തിരക്കാണ്. മഴ ഇല്ലെങ്കിലും ഒരു നനഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം. പക്ഷെ നല്ല രസം തോന്നിക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു.

ഒരു വലിയ നദിയുടെ മുകളിലൂടെ ആയിരുന്നു ടവറിനു മുന്നിലൂടെ ഉള്ള വിശാലമായ റോഡ്.ആ കാഴ്ചകൾ ഒക്കെ കണ്ട് ഐഫൽ ടവറിനു മുന്നിൽ എത്തി .നടന്ന്‌ കുറെ ചിത്രങ്ങൾ ഒക്കെ പകർത്തി.കുറെ നേരം അവിടെ നിന്ന് കോഫി ഒക്കെ കുടിച്ച് ഭീമാകാരമായ ആ നിർമിതിയെ കുറിച്ച് എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു. എവിടെ പോയാലും പ്രധാനമായും ഞാൻ ആലോചിച്ചു ഞെട്ടാറുള്ളത് ഇതെങ്ങനെ പണിതുകാണും എന്നുള്ളതാണ്😮😮 അത് തന്നെ ആയിരുന്നു അപ്പോഴും ചിന്തിച്ചത്.
ചിത്രങ്ങളിൽ കാണുന്നത് പോലെ ആല്ല പ്രാഗ് കാസിലും, ഐഫെൽ ടവറും, പ്രാഗിലെ ആസ്ട്രോണോമിക്കൽ ക്ലോക്കും , അതൊക്കെ നേരിട്ടുകാണുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക അതിശയം തോന്നിപ്പോകും.
ഇതൊക്കെ മനുഷ്യൻ തന്നെ ആണോ നിർമിച്ചതെന്നുള്ള ചോദ്യം ആയിരിക്കും മനസ്സിൽ....

💁💁

              പനിയുടെ ഒരു പ്രശ്നം മാറ്റിവച്ചാൽ മാനസികമായി ഇതൊക്കെ നേരിട്ട് കാണാൻ കഴിഞ്ഞ അതിയായ സന്തോഷമായിരുന്നു എനിക്ക്. നാളെയാണ് മോനാലിസയെ കാണാൻ പോകേണ്ടത് , അതുകൊണ്ട് ഇന്നെനിക്ക് ഇവിടെ നടന്നു കാണാൻ ഒരുപാട് സമയം ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഞാൻ കുറച്ചു സോവനേർ ഷോപ്പിങിനായി അടുത്തുള്ള കടയിലേക്ക് നടന്നു. 😍😍

തുടരും........

വരികളും ചിത്രങ്ങളും Bismiya Saidu Mohammed

ആദ്യഭാഗം ഇവിടെനിന്നും വായിക്കാം....: https://keralasolobiker.blogspot.com/2019/01/blog-post_27.html

രണ്ടാം ഭാഗം ഇവിടെനിന്നും വായിക്കാം....: https://keralasolobiker.blogspot.com/2019/01/blog-post_58.html

മൂന്നാം ഭാഗം ഇവിടെനിന്നും വായിക്കാം....: https://keralasolobiker.blogspot.com/2019/01/19-2016.html